item

کافه باغ بیشه چناران

مشخصات پروژه

1- تیم طراحی : علی قادری، زهرا سجادی، فاطمه ذکریا

2- سایر همکاران : فرزانه جمشیدیان

3- محل پروژه: ایران- اصفهان- نجف آباد   

4- مساحت زمین: 265مترمربع

سایت کافه باغِ بیشه چناران، در انتهای مسیر بوستان زندگی واقع گردیده، که درگذشته از محورهای اصلی متصل کردن باغات و مسیر آبراه بوده است. این محور امروز هم در بستری از باغات نجف‌آباد قرار دارد که در سال‌های اخیر احیای این محور مورد توجه قرارگرفته و بخشی از آن هم احیا گردیده است. همچنین در میانه ی این محور، پنگ خانه که یکی از بناهای تاریخی ویژه نجف‌آباد است، مرمت گردیده و در فاصله‌ای ۸۰۰ متری از سایت طراحی، قرار دارد.

 

چنارها و جوی‌های آب اطراف سایت، بر خطی شدن این محور تأکید داشت و به ما القا می‌کرد که پروژه باید در پیوند با محور چناران و پنگ خانه باشد و به شیوه‌ای طراحی گردد که الگوی رفتاری در آن نزدیک به اتفاق‌ها و الگو های رفتاری داخل این محور باشد. در نتیجه، ایده‌های اولیه بر اساس باز بودن محیط و به سمت طراحی یک کافه باغ سوق پیدا کرد.

 

از دیگر اولویت‌هایمان توجه به بعد تاریخی سایت بود که به معرفی و اهمیت پنگ خانه نیز کمک می‌کرد. پنگ خانه در گذشته محلی بود در میان زمین‌های کشاورزی نجف آباد و در نزدیکی جوی های آب که به صورت ایوانی نسبتاً کوچک تعبیه می‌شد و یک نفر معتمد کشاورزان به نام میراب (امیر آب)، آب زراعی را بین کشاورزان تقسیم می‌کرد. بی شک ما به دنبال پیروی از هندسه و خطوط این بنا رفتیم تا علاوه بر دنبال کردن اهداف پروژه، از اهمیت این بنا نکاهیم.

با بررسی‌ها و تحلیل پنگ خانه متوجه شدیم که این بنا خود حاصل تکرار ۴ مدول قوسی شکل است. درنتیجه فرم ما به شکل قوس‌های پنگ خانه در آمد تا علاوه بر این که نیازهای ما را پاسخ می‌گفت، چیدمان متنوعی را نیز ایجاد می‌کرد که بر منعطف‌تر شدن مجموعه می‌افزود.

 

 

 

در روند طراحی، یکی از محدودیت‌هایی که ما باآن مواجه بودیم و نحوه عملکرد ما را تحت الشعاع قرار می داد عوامل اقتصادی بود و تاکید بر این بود که با هزینه مشخصی پروژه به انجام برسد. این موضوع منجر به انتخاب مصالح ارزان قیمت و طراحی مدولار از فرم اصلی تا مبلمان مجموعه شد.

 

با مدولار طراحی کردن مجموعه، هزینه‌ها به گونه‌ای کاهش یافت که متناسب با قیمت روز، کارفرما می توانست تنها با ۴۰ میلیون تومان پروژه را به اجرا برساند و یک مجموعه کامل را راه اندازی کند. اسکلت بندی این مدول ها توسط قوطی‌های 3*3 انجام شد و رویه‌ی آن با لایه‌هایی از حصیرهای چوبی، پلاستیک ضخیم و کانتکس پوشیده شد که علاوه بر ایجاد لایه‌ای عایق، از نفوذ باران نیز جلوگیری کند. برای کف مجموعه شن‌های بادامی در نظر گرفته شد چرا که هم جزو مصالح ارزان قیمت بود و هم با جلوگیری از تبخیر رطوبت سطح خاک، به خنک شدن محیط کمک می‌کرد.

 

عامل بعدی که باید در این پروژه در نظر میگرفتیم، انعطاف پذیری و قابلیت جابه جایی هر یک از این مدول ها می بود چرا که قوانین شهرداری در این منطقه ساختوساز را ممنوع کرده بود و حتی امکان تخریب دیوار جداکنندهی سایت و بیشه هم امکان نداشت. پس این احتمال وجود داشت که در طرحهای آیندهی شهرداری کارفرما مجبور به ترک زمین خود گردد درنتیجه مدولها با داشتن قابلیت جابهجایی این امکان را به کارفرما میداد که بتواند در هر زمان مدول ها را جمع کند و در جای دیگری برپا سازد. این جابهجایی به مجموعه انعطاف بیشتری بخشید که می توانست پاسخ گوی چالش ما در فصلهای سرد نیز باشد. به گونه‌ای که با تغییر چیدمان این مدولها، فضاهای بستهتر و قابل کنترلتری ایجاد میشد که در فصول سرد، کارایی مجموعه را بهبود میبخشد و لطمهای به ایده اولیه که محیطی باز و باغ مانند بود وارد نمی ساخت.

 

در چیدمان مدول ها توجه هم زمان به حریم های افراد و محدود نشدن دید به چنارها اهمیت بسیاری داشت. به گونه‌ای که سعی شد، هر بخش مستقل از بخش دیگر باشد. این عامل این امکان را فراهم ساخت که مجموعه، پذیرای هر نوع گروه و دسته ای از مردم باشد، چه خانواده چه گروه های دوستانه و...

در طراحی فضای سبز نیز سعی شد حس و حال طبیعت بیرون را در فضاهای ایجاد شده در داخل نیز یاد آور شویم و دید و منظر مطلوبی برای هر قسمت ایجاد کنیم.